دیروز این مطلب رو نوشتم. اما نشد که بذارمش توی وبلاگ. امروز گذاشتمش اما تاریخش رو بردم یک روز عقب. تا در تاریخ درست ثبت شه همیشه هم آقای من رو اذیت می کردم که ما کوزه گرانیم که از کوزه شکسته آب می خوریم. بنده خدا ناراحت می شد اساسی. حالا یه چیزایی به [...]

سفر ما به قشم سفری بود از سر ماجراجویی اما تقریبا بدون برنامه. تلاشی کرده بودیم که در مورد قشم اطلاعاتی بدست آوریم اما متأسفانه موفق نشدیم. با جستجو در اینترنت که به یک سری مطالب تکراری و تا حد زیادی کپی/پیست شده برخورد می کردیم. این اطلاعات کم و بیش شمایی از کلیت جزیره [...]

آن روزها که  نبودی مادر یکی از دوستانم جویای احوالت بود. وقتی آمدی به من یک کلام گفت. قدر شادی را بدان و زندگی کن. از پس کابوس نبودنت بسیار سعی کردم که  لحظه های با هم بودنمان را سرشار کنم از شادی. از طعم واقعی زندگی. از پر بودن. به هنگام حرف زدنت همه [...]

کجایین؟ چرا هیچ صدایی از هیچ کس در نمی‌آد؟ چرا هیچ کس هیچی نمی‌نویسه؟ هفته‌هاست که شنبه‌ها با ذوق و شوق reader را چک می‌کنم و به خود می‌گویم دیگر این جمعه نوشته‌اند. اما هیچ کس نیست. آن هایی هم که هستند در حال تعطیل کردن هستند. چی شده؟ کجایید؟ زنده‌اید؟ زندگی‌هاتان؟ خنده‌هاتان؟ عکس‌هاتان؟ بازی‌های [...]

چه هراس از شب های تاریک و طولانی زمستان که عشق ما گرمابخش خانه‌مان است و امیدی به بردمیدن صبح پی نوشت: ما که مثل شما بلد نیستیم کارت راستکی درست کنیم. خودمون نفاشی بکشیم. خطش رو بنویسیم. مجبور بریم از یه جا ورش داریم. تقدیم با عشق

بی سوادان قرن ۲۱ کسانی نیستند که نمی توانند بخوانند و بنویسند. بلکه کسانی هستند که نمی توانند بیاموزند. آموخته های کهنه را دور بریزند و دوباره بیاموزند. الوین تافلر

هرگز وجود حاضر غایب شنیده ای؟ من در میان جمع و دلم جای دیگر است … این را هویجوری نوشتم. یعنی این عکس به نظرم جالب آمد و مرا یاد این شعر انداخت. وگرنه قصد مکدّر کردن اوقات دوستان را در این روزهای افسردگی ندارم

در ایران سایت‌های اینترنتی به دو دسته تقسیم می‌شوند: ۱٫ دولت اجازه نمی‌دهد دیده شوند. ۲٫ زبانم لال، رویم به دیوار، اگر دولت اجازه داد سایت مذکور از ارائه سرویس به شما خودداری می‌کند. ۲ سال پیش برای گرفتن ابزارهای لازم برای انجام پروژه‌ام از سایت اوراکل مجبور شدم خودم را یک عراقی معرفی کنم. [...]

والا من هر چی به این لوگوی تهران امروز نگاه می کنم، ۹۰، ۱۸۰، ۲۷۰ درجه می‌چرخونمش، نمی تونم اونچه رو که دیگران می بینند رو ببینم. کم کم دارم به این نتیجه می رسم که حس بصری ام مشکل داره. شاید هم دوستان خیلی مقامات تبتلشون بالاست که در هر آینه‌ای عکس رخ یار [...]

می گم به گوگل پیشنهاد بدیم که توی Reader جای Like اون پایین بذاره “ای خدااااااااااااااا….”