دوستان من

کجایین؟

چرا هیچ صدایی از هیچ کس در نمی‌آد؟

چرا هیچ کس هیچی نمی‌نویسه؟

هفته‌هاست که شنبه‌ها با ذوق و شوق reader را چک می‌کنم و به خود می‌گویم دیگر این جمعه نوشته‌اند.

اما هیچ کس نیست.

آن هایی هم که هستند در حال تعطیل کردن هستند.

چی شده؟ کجایید؟ زنده‌اید؟ زندگی‌هاتان؟ خنده‌هاتان؟ عکس‌هاتان؟ بازی‌های وبلاگی‌تان؟ از هیچ کدام اثری نیست.

نگذاریم بیش از این تنهایی را حس کنیم.

10 دیدگاه برای «دوستان من»

پاسخ دادن به ریحان لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *