دوراهی

موندم برم آرایشگاه و ۶ تومن پول بی زبون رو بذارم کف دست آرایشگر که تازه ۲۰ روز بعدش دوباره بشم همین

یا

۴تومن از اون ۶ تومن پول بی‌زبون رو برم آلبوم جدید همایون رو بخرم. تا سالها می‌تونم گوش کنمش خب.

خدایی دومی خیلی آینده نگرانه‌تر و اقتصادی‌تره. اما نمی‌دونم چرا اولی رو انتخاب می‌کنم؟

7 دیدگاه برای «دوراهی»

  1. اولا که به نظر من اصلا دوراهی ات دوراهی نیست. چون دو تا مقوله هستند که هیچ ربطی به ندارند. مثل اینه که من بگم موندم امروز غذا بخورم و ۵ تومن پول بی زبون رو بذارم کف دست سوپر مارکتی که تازه فردا دوباره گرسنه باشم یا این که ۵ تومن رو بدم باطری برا دوربینم بگیرم و تا چند سال داشته باشمش؟؟؟؟:دی آرایشگاه رفتن هم مثل غذا خوردن یه نیاز فیزیکیه که باید تامین بشه خواهر ولو این که ۲۰ روز بعد بی اثر بشه;)

    ثانیا یه سر بیا هلند بچرخ تو تمام شهر ارزون ترین آرایشگاهی که پیدا می کنی ۲۵ تومنه، اون وقت بر می گردی ایران با کله می ری آرایشگاه:دی فکر کن من هفته پیش ۲۵ تومن دادم آرایشگاه:(

    1. آقا محسن یعنی شما متوجه نشدی که نوشته‌ام جدی نبود. اینو که می‌دونیم هر چی سر جای خودشه. اما مسئله اینه که برای بعضی آدم‌ها، رفع برخی نیازهاشون چندان لذت بخش نیست و همیشه در فکر فرار از اون هستند. برای من هم این یک قلم اعصاب خردکن ترین کارهای روزمرمه. مخصوصا محیطش!
      اینه که خیلی مواقع به این فکر می‌کنم چرا من باید کاری رو انجام بدم که از انجامش نه تنها لذت نمی‌برم بلکه عذاب هم می‌کشم. ولی خب انگار مجبورم 😀

  2. سلام.
    اگه من جای شما بودم (ولی سلیقه‌ی موسیقیم، سلیقه‌ی خودم بود – سلیقه‌ی شما رو نمی‌شناسم آخه!)، در خرید آلبوم “آب، نان، آواز” دمی درنگ نمی‌کردم! من خونده بودم که ۲۰ اسفند درمیاد، و همون روز رفتم و داغ‌داغ خریدمش و گوشش کردم. به نظر من که دست‌کم دوتا تصنیف آخرش عالی بود. ضمناً پیشنهاد می‌کنم “نقش خیال” و “سرو روان” علی قمصری رو هم گوش کنین – اگه نکردین.

    1. نقش خیال رو گوش کردم. بعضی قطعاتش رو خیلی دوست دارم. مخصوصا تصنیف‌هاش رو. یه تیکه‌هایی از “آب، نان، آواز” رو که گوش کردم. بدون اطلاع از آلبوم متوجه شدم که آهنگسازش قمصریه. سبکش کاملا متمایزه. حتما می‌خریمش. البته نه اون قد داغ! 🙂

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *